یا سیستم موقعیت یاب جهانی Global Positioning System سرویس ناوبری و تعیین موقعیت ماهواره ای شامل 28 ماهواره است كه در مداری در 12000 مایلی سطح زمین قرار دارند و اطلاعات مربوط به موقعیت و زمان دقیق را به كلیه نقاط زمین ارسال می نمایند. گیرنده های GPS می توانند با دریافت این اطلاعات، مكان (طول و عرض جغرافیایی و ارتفاع)، سرعت، مسیر و جهت حركت، فاصله و زمان تا مقصد، زاویه انحراف از مسیر، فواصل نقاط مشخص و شمال جغرافیایی را نمایش دهند. سیستم GPS برای تعیین موقعیت در زمین (بصورت دو بعدی)، حداقل به دریافت سیگنال از سه ماهواره نیاز دارد. دریافت سیگنال از ماهواره چهارم برای تعیین موقعیت بصورت سه بعدی (ارتفاع) الزامیست.
اطلاعات موقعیتی روی GPS به صورت عرض و طول جغرافیائی نمایش داده می شود. عرض جغرافیایی (Latitude) فاصله یك نقطه تا خط استوا بر روی مدار (صفحه عمود بر محور قطبی زمین) است، که این فاصله برای نقاط بالای خط استوا با N (شمال) و برای نقاط زیر خط استوا با S (جنوب) نمایش داده می شود. طول جغرافیایی (Longitude) نیز فاصله یك نقطه تا نصف النهار مبدا (گرینویچ) بر روی نصف النهار (صفحه ای كه از قطب شمال و جنوب عبور می كند) می باشد.
ماهواره های GPS در اختیار وزارت دفاع ایالات متحده آمریكا بوده و صحت و دقت عملكرد این سیستم به نهاد فوق مربوط می گردد.
از این اطلاعات برای ناوبری و هدایت هوایی، دریایی و زمینی، نقشه برداری، آمار گیری، تهیه و اصلاح اطلاعات نقشه ای، نظارت بر حركت خودروه، تهیه نقشه از اندیس های زمینی، تعیین موقعیت محل برداشت نمونه های معدنی، تهیه نقشه از مسیر طی شده (پروفیل برداری)، پیدا كردن متحرك گم شده و یا به سرقت رفته، تعیین بهترین مسیرهای حركت، به روز سازی نقشه های قدیمی، تهیه اطلاعات ورودی برای سیستمهای اطلاعات جغرافیایی، تعیین مرز بندی مناطق زیر كشت، پوشش گیاهی، امداد و نجات در حوادث و موارد دیگر استفاده می شود.
مقاله مرتبط: عملکرد جی پی اس
نظر خود را بنویسید